บทที่ 137 ข่าวดี

อชิรวิชญ์ฟื้นขึ้นมาอีกครั้งในช่วงบ่ายแก่ ๆ ของอีกวัน แสงสีขาวจากโคมไฟเหนือศีรษะทำให้เขาต้องหยีตาลงทันที ความรู้สึกหนักอึ้งยังคงอยู่ภายในศีรษะ ราวกับทุกอย่างรอบตัวกำลังหมุนช้า ๆ เขาพยายามกะพริบตาหลายครั้ง ก่อนจะหันมองไปทางคนที่ยืนอยู่ข้างเตียง

“แม่ครับ…”

“แม่อยู่นี่ ลูกเป็นยังไงบ้าง” คุณหญิงช่อผกาข...